EN ESKİ TÜRKÇE KELİMELER

Kaynak

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

DOĞU ANADOLU’DA İLK TÜRK İZLERİ

Resim
Prof. Dr. Alpaslan Ceylan 26 Ağustos 1071 tarihinde gerçekleşen Malazgirt savaşı ile Anadolu Türk’lerin yeni yurdu olmuştur. Ancak bu tarih Türk’lerin Anadolu’ya ilk değil son gelişleridir. M.Ö. 2350-2150 yılları arasında Mezopotamya’da büyük bir devlet kurmuş olan Akad devleti krallarından Naram-Sin’e ait bir belgede ; Anadolu’da var olan 17 krallığa karşı elde ettiği zaferden söz edilmektedir. Bu krallıklardan biri de Türk Krallığı’dır. Değerli bilim insanı Prof.Dr. M.Taner Tarhan , makalelerinde, Ön Asya’daki (Anadolu) ilk Türk’lerin Kimmer ve İskitler olduğunu belirtmiştir. Batı Hun Türklerinin Doğu bölümü, Kursik ve Barsık isimli başbuğların yönetiminde, 395 yılında Anadolu’nun önemli bir bölümünü egemenlikleri altına almışlardır. Makalenin Tamamı
Read more »

TÜRK KÜLTÜRÜNDE KAPLUMBAĞA

Resim
  Kaplumbağa Kaide Üzerinde Terhin (Taryat) Yazıtı Prof.Dr. Esma Şimşek Evrendeki en eski canlılardan biri olan kaplumbağa, özellikle evini sırtında taşıması ve çok uzun ömürlü bir hayvan olması sebebiyle Türk inancında uğurlu ve kutsal sayılmış, devletin gücünü,koruyuculuğu, ölümsüzlüğü, bilgeliği, mutluluğu, sabrı, azmi, istikrarı, sonsuzluğu vs. gibi birçok konuyu simgelemiştir. Kaplumbağalar, Türk halk kültüründe de çeşitli özellikleriyle yer almaktadır. Bunlar arasında; yağmur yağdırma, nazardan korunma, çeşitli hastalıkların tedavisi, halı ve kilim motifleri, takılar vs. sayılabilir.  Ayrıca halk edebiyatı türleri içerisinde de kaplumbağalara geniş yer verilmiştir. Bu çalışmada; Türk dünyasında anlatılan efsaneler içerisinde; “insanın kaplumbağaya dönüşmesi” motifinin yer aldığı metinler değerlendirilmiştir. Tespit edilen efsanelerin büyük bir kısmında, kaplumbağanın önceleri insan olduğu, ama daha sonra ya Tanrının bir cezas...
Read more »

GELENEKSEL TÜRK İNANIŞLARINDA YER-SU KÜLTÜ

Resim
Kaynak Yrd.Doç.Dr. Abdulkadir KIYAK Türkler, Gök Tanrı inancıyla birlikte tabiatta bir takım gizli kuvvetlerin ve güçlerin varlığına da inanmakta ve bunları birer ruh olarak düşünmekteydiler. Bu tabiat ruhları, Orhun kitabelerinde “yer-su (yer-sub)” şeklinde ifade edilirdi. Aynı inanışa, Uygurlarda “yir-suv” adı altında rastlanmaktadır. Bu kültte üzerinde insanların yaşadığı yer, insanlara iyilik yapan ruhlar cemiyeti şeklinde şahıslandırılır ve yer-su adı altında “ıduk” yani kutsal kabul edilirdi. İnsanlar bu mekânlardaki kutsala ulaşmak ve bereketi temin etmek için bazı teberrularda bulunurlardı. Bu prensibe “do ut des” prensibi denilir ki “ben vereyim sen de ver” demektir.  Esasen yer-su kültü etrafında sergilenen kurban ritüelinde de bu temel düşünce yatar. Türk kültür tarihinde hiçbir zaman kendilerine tapmanın söz konusu olmadığı bu yer-sular, maddi değil manevi bir kudret olarak tasavvur edilmiştir. Ayrıca bu kutsal mekânlara olan ilgi, bağlılık ve sahiplenme duygus...
Read more »